Жасым отыз бірде. Бүгін ғана прозрел. Осыған дейін өзімді əйел жанының псиқологы деп білген емеспін əлбетте, бірақ біршама түсінетін шығармын деп ойлайтынмын. Кілттік сөз: ойлайтынмын. Бүгін бір ғана ауыз сөз менің олар туралы дымды да білмейтінімді ұқтырды. Қандай сөз?
"Ну енді, егер достары мен əйелінің арасында таңдау тұрса, еркек əлбетте əйелін таңдайтын шығар",-деген. Өз-өзіне нық сеніммен айтты кəдімгідей.
Əйелдердің миы тек приоритетпен жұмыс істейді екен. Достары - əйелі = əйелі, жұмыстастары - достары = достары (күйеуінде), достарым - күйеуім = күйеуім, күйеуім - енем = күйеуім т.б.
Ал еркектерде олай емес қой?! Достарына бөлек орын, жұмыстастарына бөлек орын, отбасына бөлек орын. Əр тарап - əр ғаламшар, бір-біріне араластырғысы келмейді.
Көп конфликт осыдан туатын секілді. Күйеуі достарымен ішіп отырса, əйелі үйге қайтуын талап етсе, күйеуі тез қайта қоймайды. Өйткені ана толпадан əлі до конца кайф алып біткен жоқ. Ал əйелі ренжиді. Оның ойынша, күйеуі оған дұрыс қарамайды, бір өтінішін жерге қалдырған болып шығады, ең бастысы достары ОДАН қымбат екен. Лібə, əйелдер че за бред?! Еркектерге сəл свобода беріңдер, ибо оларда əрқайсына орын бар, приоритетте тұрған ештеңе жоқ.
И ваще, еркектердің жүрегі əйелдерге қарағанда əлдеқайда кең.