Қорқыныш пен үміт Алланы қаншалықты танитындығыңызға байланысты....
Халифа Уəсиқ қази Ахмет ибн Əбу Дуадты шақырып алып: "Мен бір істі жасаймын деп ант ішкен едім. Алайда антымды бұздым. Енді осының кəффараты (өтеуі) не болады?" деп сұрайды. Қази: "Оның кəффараты 100 000 дирһам (күміс)" дейді. Сол жерде отырған уəзір Ибн Зəййат сөзге араласып: "Біз бұл жөнінде бұрынғы аталарымызда естімеппіз"деген мағынаны білдіретін Құран аятын (Муминун сүресі, 24) оқиды. Қази: "Халифам! Мынау дұрыс айтып отыр. Бірақ бұл кəффарат əкесінің атынан емес. Керісінше Алланы қаншалықты танитындығының мөлшерінде берілетін кəффарат. Ал Жер бетінде халифамыздан артық Алланы танитын ешкім жоқ" деген екен. Халифа қазидың уəжін жөн көріп, жүз мың дирһамды садақа етіп беруді бұйырған екен.
Түйін: Шынымен-ақ қүлдың күнəлі істен аулақ болуы немесе сауапты іске жақын болуы барлығы "мағрифатуллаға" (Алланы тануға) тікелей байланысты. Сол себепті бабаларымыздан "Қүдайдан қорықпағаннан қорық" деген аталы сөз қалған. Алла Тағала сіз бен бізге Алладан лайықты түрде қорқуды, лайықты түрде үміт етуді нəсіп етсін!