Құрметті СА.
Эмм, қалай сыпайы айтсам екен, жақсы тікесінен айтайын, мен бұл сұрақтарға жауап бермеймін.
Жө жө, бұл ақпарат бір жерге шығып кетеді деп қорықпаймын, тек бұларды дəл қазір жазып тастасам, эпистолярлық жанрдың не құны қалады?!
Жалпы, бұл жанрды шырақ жағылған, күңгірт бөлмеде, музыка ритмімен əйелді жайлап шешіндіру секілді елестетемін )) Дарр еткізіп жыртып тастасаң, оның несі романтика )) Сондықтан асықпасаңыз, дұрыс түсінсеңіз.
Сосын, осы əйелдер неге таныса сала өміріңді тергеп кетуге құмар? Сенің өтірік айта салуға бейім екеніңді біле тұра неге солай істейді?
Жауап бермеуіңізге де болады əлбетте, жəй бірнеше рет байқаған соң...