Мектептеміз. 7 сынып. Жігіт болып 8 наурызға қыздарға сыйлық жасағанымыз алғаш рет шығар сол. Оның алдындағы юпимен жасаған чаепитиелерді санамағанда әлбетте.
20 теңгеден жинадық та "Евразия" базарына барып 10 теңгеден моншақтар алдық. Естеріңде шығар мүмкін, типімаржан моншақтар болушы еді ғой 😁.
Сынып жетекшісіне пластмасса гүл (ең қымбаты сол). Бәрі мәз-мейрам. Ортаға қатар тұрғызып қойып, салтанатты түрде бір-бірден беріп шыққанбыз. Моншақты әлбетте.

Университет. Қызыма кактус гүл сыйладым. Кактус болғанда кәдімгі кактус емес, түсі қызғыш келген, ақ гүлдері бар. Қып-қымбат әжептеуір. Ну енД, студенттің қалтасын қағатындай қымбат. Қызымның айтатыны ғой: "Жұрттың жігіттері гүл, телефон сыйлайды, менің жігітім - кактус",-деп. Өзімнің ерекше сый сыйлағанымды, кактус "почти" өлмейтін гүл екенін айтып жатуды жөн көрмедім. Сол жылы ақ солып қалды ықық. Гүл емес, "махабатымыз".

Соңғы рет 2016-да сыйлаппын. Музыка ойнап тұратын шкатулка. Бижутерия салатын қорапша болып кетті.

Бір жағынан ностальджи. Бір жағынан деймін дә, не қажеті бар осы мейр амның? Тұп-тура валентин күні секілді алыпсатарлардың гүл сататын мейрамы ғой.
Оның үстіне "халықаралық" деген сөзі де как бэ... Бүкіл әлем тойлайтын мейрам емес, тек ТМД елдері ғана тойлайтын мейрамды халықаралық деп атай алмайды екем өз басым. Өзбекстан мен Қырғызстаннан екі профессорды шақырып "халықаралық" конференция ұйымдастырып жүрген тендершілерге ұқсайды, ықық.

Сонымен, бұл мейрамға қарсысыз ба?
👍 - ия
😉 - ия
👎 - ия