Төле би хан, сұлтандардың, бектер мен билердің өзара қырқысының ұлт тәуелсіздігі мен бостандығына ешнәрсе бермейтіндігін сезініп, татулықты жақтаған. Оның елге танымал «Елге бай құт емес, би құт» дейтін қанатты сөзі айқын аңғартады. Бізге келіп жеткен аңыз-әңгімелерде Төле бидің ұлт бірлігін нығайтуды барынша жақтағандығы айтылады.

Төле би төсек тартып, қатты бір дертке душар болып, ауырып жатқан шағында оның бас жағында Әйтеке би, Қаз дауысты Қазыбек би, аяқ жағында Көкі би, Мәлік би, Ержан би отырса керек. Сол сәтте сәлем беріп, үйге ұқыпты, қызылды-жасылды әдемі киінген, үстеріне қару-жарақ асынған, егде тартқан үш адам кіріп келеді. Келгендердің біреуінің көзі шапыраштау, енді бірі шашы селдір қасқабас, ал үшіншісі доғал имектілеу, құс тұмсық екен деседі. Келгендер Төле биге қарап:

«Біз үшеуміз үш жүзден сіздің көңіліңізді сұрай келдік. Халқымыздың ендігі алдан күтер бақыты бола ма, аяулы еліңізге қандай өсиет айтып кетесіз?» – депті келген топтан ұшқырлық танытып сөйлеген құс тұмсық кісі. Төле би жөткірініп, басын көтеріп алып:

Жүзге бөлінгендердің жүзі қара,

Руға бөлінгендердің құруға асыққаны,

Атаға бөлінгендер адыра қалады.

Хан азса, халқын сатады,

Халық азса, хандыққа таласады, –  депті де, – қазақ бақыты бұрын өзара достық, бірлік, ынтымақта болушы еді, ендігі қазақ бақыты таздың басында, соқырдың көзінде, пұшықтың мұрнында қалып тұр», – депті.